كاش كه با هم باشيم

جان بخشي به اشياء

Sat, 19 May 2012 01:53:00 GMT

وقتي تنهايي ...

آرايه ي تشخيص در سطر سطر نگاهت موج مي زند ...

آن وقت است که به گل نامه مي نويسي و به او مي گويي که چقدر برايش دلتنگي ...

به پنجره و دل آبي پشتش عاشق مي شوي ...

به چشمان ديوار نفرت مي ورزي ....

و هر صبح بعد از نماز دست هاي قلم را مي بوسي ....

مي بيني که ....

در اين همه شلوغي چه قدر متناقض نمايم .... چه قدر تنهايم ؟

يا زينب ....

.... بدرود اما نه تا درودي ديگر

Fri, 18 May 2012 11:51:00 GMT

سلام آرزو !

دست نيافتني ترين چيزي که مي خواستم . نمي دانم الان کجاي ذهنم داري قدم مي زني و مرا اذيت مي کني .

اما آرزو خودت مي داني که هر چيزي تاريخ انقضايي دارد . خودت مي داني که تو به آفتاب تريد ها حساسيت داري . کافيست نورش بخورد به بدنت . آن وقت مي پلاسي .

ديگر از آن قرص ها و آمپول هاي اميد هم ندارم که به تو تزريق کنم تا جان بگيري . مي بيني ؟ به سطر آخر رسيده ام . آن جا که بايد بنويسي پايان و زيرش را امضا کني .

اما آرزو . هيچ وقت فراموشت نخواهم کرد . تو آمدي به جاي غم هايم . اصلا تو بودي که اميد معنا پيدا کرد . اصلا تو خيالم را پر کردي . با تو زندگي کردم . براي رسيدن به تو . به آرزو هايم ...

اما ديگر حناي تو براي من رنگي ندارد . ديگر بي رنگ شدي ؛ دست نايافتني ترين چيز دنيا ! روياي قشنگ من ! خواب هاي زندگي ام !

ديگر برو . مي خواهم کمي واقعي زندگي کنم . بي تو . بي رسيدن . بي آينده ....

تصميم گرفته ام ديگر به چيز هايي که مي خواهم فکر نکنم .... حتي به تو ... حتي به عشق ...

دنيا محل نامردي است . محل نرسيدن . يعني تو مي آيي که نرسي . که کوله ات را پر کني براي جاي ديگري . من هم از تو انتظاري ندارم . تو ديگر نيستي در ذهنم .

پس از آن بالا بيا پايين . ببين چه قاب خوشگلي برايت خريدم . امروز آمده ام تا رودر رو با تو خداحافظي کنم و قابت کنم در اين چار ديواري . نمي خواهم بداني که قابت کنم يعني حبست کنم ....

نامه ام را با سلام آرزو شروع کردم و تو خوب تر از من مي داني که هر سلامي خداحافظي اي دارد . پس براي هميشه خداحافظ . گذرم ديگر نمي افتد به چشم هاي روشنت . قول مي دهم .

من اينجا بي تو غزل مي گويم . وزن دارم . قافيه دارم .....

من اينجا بي تو شاعرم .... بي اميد تو ...

مي بيني که وضعم بي تو قمر در غزل است ....

پس ...

خداحافظ آرزو ! دست نايافتني ترين چيزي که مي خواستم ....

همين ....

يا زينب ...

ساز و ناز ....

Thu, 17 May 2012 15:55:00 GMT

و پير مي شوي و اين تمام بازي زمين

و من که عاشق تو ام براي تو جوان ترين

تو عاشق مني و من تمام روز بي کسم

تو از تمام فاعلات من از تمام مفعلين

زبان شناس تو منم پزشک درد هاي تو

مدرج دماي اين تب تو با نم جبين

من عاشقت بدم زماني اي پزشک ماهرم !

ولي که قلب سنگ تو براي بارها ظنين

گمان بد نکردمت مريض بي قرار من

ببين که من زميني ام ولي به جنتم قرين

غرور تو نمک شده به روي زخم هاي من

تمام حرف اين نبود من عاشقم فقط همين !

يا حسين ...

فتوت نامه

Wed, 16 May 2012 17:04:00 GMT

ما لباس هايمان را زير نور مهتاب آويزان مي کنيم تا عاشق شوند .

ما لب طاقچه ي ديوانگي نشسته ايم پاهايمان را تکان تکان مي دهيم و از آن بالا چيز هايي مي بينيم که ديگران هرگز نمي بينند .

ما رنديم .... و محتسب دنبالمان .

ما که مي گويم ما نيست من است . من بزرگي است که در يک ماي کوچک و قليل جمع شده است .

ما درون استخر شيرجه مي زنيم و ماهي صيد مي کنيم .

ما براي دل خودمان گريه مي کنيم . نه براي غم ديگران . ما براي غم ديگران جان مي دهيم . اشک نمي ريزيم .

چرا که اشک نمکسيت بر زخم و جان دادن کار عياران است .

ما را ديوانه خطاب مي کنند . و ديوانه هميشه تنهاست . هميشه ي آزگار ....ما وحشي نيستيم . اما تنهاييم .

ما گاهي اوقات دلمان غزل مي گويد . گاهي اوقات هجو نامه مي نويسيم . گاهي حرف هاي بدي مي زنيم .

ما به چيز هاي مسخره ي دنيا نمي گوييم مسخره . ما مي خنديم . تحقيرش مي کنيم . ما مسخره بازي در نمي آوريم اما . مسخره مي شويم زياد .

ما کلمه بازي مي کنيم . با طناب جمله ها شمع و گل و پروانه بازي مي کنيم و دل معشوق را مي بريم . معشوق ما معشوقه ي ماست . ما يک عاشق و يک معشوق داريم .

مايي که مي گويم يعني من . يعني من بزرگي که در مايي قليل جمع شده است .

مايمان گريه که مي کند باران مي آيد . مايمان که مي خندد رنگين کمان مي شود . مايمان که ديوانه است تنها مي شود . ما مايمان را مي فهميم اما ديگران هرگز .

ما کم است ... کوچک است ... کمي که مني بزرگ دارد .

ما هر شب خدا لباس هاي نخ نما شده مان را زير نور مهتاب آويزان مي کنيم تا عاشق شوند . بمانند .

تا از سر و رويمان جنون بريزد . مجنون سبز شود . تا مجنون اسم درخت شود با زلف هايي افشان .

ما هر شب روزگار را عاشقيم . عاشق مي مانيم ...

حالا تو مايي ؟

يا علي

شوري شيرين ....

Tue, 15 May 2012 17:25:00 GMT

دستگاه تقطير را بياور .

جهان کمبود آب دارد .

آب شور همه جا هست و مردمان آب شيرين مي خواهند .

کافيست اشک هاي مرا جمع کني . بخارش کني . نمکش را بگيري .

مي شود آب شيرين .

با کمي نمک فرهاد که مي تواني بزني به غذايت و بخوري ....

به همين راحتي !

به همين خوش مزگي !

جهان کمبود آب و نمک دارد ...

يا علي بن موسي الرضا